ORGANIZACJA

W świetle aktualnie obowiązującego prawa międzynarodowego, Organizacja jest legalnie działającą firmą, która nie podlega żadnej nadrzędnej jurysdykcji. Jedyny aspekt jej działalności, który może być kontrolowany przez odpowiednie organy wspólnot państw, to odpowiednie prowadzenie procesu rekrutacyjnego. Wstąpienie w szeregi Organizacji lub każdej innej prywatnej firmy wojskowej, musi odbywać się dobrowolnie, a rekrut nie może być zmuszany do podpisania umowy. To daje zwierzchnikom praktycznie wolną rękę w podejmowaniu decyzji i kierowania losami tych, którzy legalnie zgodzili się na współpracę, jednocześnie zgadzając się na wszystkie zasady obowiązujące członków Organizacji na wszystkich szczeblach i we wszystkich aspektach działalności.

Sama firma powstała w roku 2016, kiedy fala protestów na południowo-wschodnim wybrzeżu Azji doprowadziła do światowego kryzysu gospodarczego i pierwszej fali eskalacji konfliktów zbrojnych. Tożsamość założyciela nie jest znana, a Organizacją kieruje złożone z dziesięciu osób kolegium. Nikt z zatrudnionych nie ma bezpośredniego dostępu do danych na temat tych osób lub ich samych, natomiast wszystkie zadania, rozkazy i wiadomości przekazywane są bezpośrednio przez autonomiczny system elektronicznej komunikacji albo przez pracowników Wydziału Kontaktu. Okres 2016-2020 to czas intensywnego rozwoju wojskowych usług, a prywatnych komandosów do wynajęcia produkowały firmy wyrastające wtedy jak grzyby po deszczu. Jedynie kilka z nich przetrwało następne lata, wypracowując odpowiednie techniki zarządzania i prowadzenia tego ryzykownego biznesu. Rok 2020 ostatecznie przypieczętował układ sił i to właśnie wtedy pozostałe na rynku organizacje nieformalnie podzieliły między sobą monopol na dostarczanie usług wojskowych na określonych terenach.

Organizacja obsługuje przede wszystkim cały obszar Afryki, oferując tam pełen wachlarz usług, oraz prowadzi działalność wywiadowczą w Europie, na Bliskim Wschodzie i w Ameryce Północnej. 

Wydziały: Centralny, Kontaktu, Poboru, Operacyjny, Zaopatrzenia, Techniczny, Medyczny, Uzbrojenia, Wsparcia, Informacji, Dezinformacji (tajny), Kontroli (tajny)

Rekrutacja

Rekrutację prowadzą tylko i wyłącznie pracownicy Wydziału Poboru. Do Organizacji prowadzą dwie drogi - można ją znaleźć lub być przez nią znalezionym. W przypadku opcji pierwszej, rekruci z założenia nie są obdarzani zaufaniem, więc proceder samodzielnego zgłaszania się do jakiejkolwiek wojskowej firmy występuje bardzo rzadko. Rekrutuje się zarówno mężczyzn jak i kobiety (w proporcji 4/1, która utrzymana jest również przy formowaniu grup). Wiek rekrutów to od 21 do 40 lat, natomiast dotyczy to jedynie podpisania umowy po raz pierwszy, a przy przedłużaniu jej o kolejne lata nie ma to już najmniejszego znaczenia. Poszukiwane są przede wszystkim osoby o wykształceniu wojskowym i technicznym, jednak to nie dyplomy, ale realne umiejętności są tymi najbardziej cenionymi atrybutami rekrutów. Wydział Poboru czerpie informacje z nielegalnie kontrolowanego przepływu informacji na serwerach wojskowych, rządowych i uczelnianych, więc zanim w ogóle dojdzie do bezpośredniego spotkania z potencjalnym rekrutem, jego akta są kompletowane i analizowane. W cenie są przede wszystkim byli wojskowi, których lojalność względem ojczyzny nie ma już nic wspólnego z dawnymi ideałami. Wśród wojskowych najczęściej rekrutowani są byli żołnierze służb specjalnych oraz ci, którzy zostali z różnych powodów zdegradowani. Rekrutuje się również byłych antyterrorystów, pracowników służb porządkowych, strażaków i innych wykonujących dotąd zawody wymagające sprawności fizycznej, umiejętności szybkiego podejmowania decyzji i wytrzymałości psychicznej. Wydział Poboru przechwytuje również informacje na temat agentów wywiadu i wyszukuje tych potencjalnie skłonnych do współpracy z Organizacją, jednak w tym przypadku wszystkie działania prowadzone są wyjątkowo ostrożnie i w gruncie rzeczy niechętnie. Niezbędni są również pracujący dotąd w sektorze cywilnym inżynierowie czy lekarze (choć w tym przypadku preferuje się tych, którzy odbyli choćby obowiązkową służbę po ukończeniu wojskowej uczelni).

Pierwszy etap rekrutacji odbywa się zwykle w przypadkowym miejscu, które wybierają pracownicy Wydziału Poboru. Dochodzi wtedy do podpisania (w jednym egzemplarzu) wstępnej umowy. tj. zobowiązującej kandydata do zjawienia się w określonym miejscu i określonym czasie, aby można było przeprowadzić testy sprawności fizycznej, znajomości obsługi broni itd. Te zwykle odbywają się w miejscu odległym od jakichkolwiek zabudowań, najczęściej w starych koszarach na terenie Kraju Krasnojarskiego (Syberyjski Okręg Federalny, Rosja), przekształconych w nieoficjalny punkt szkoleniowy lub w mikroskopijnym ośrodku treningowym, który usytuowano niemal w samym sercu Amazonii, dziesiątki kilometrów od najbliższej indiańskiej wioski. Choć testy odbywają się w jednym z tych miejsc, po ich zaliczeniu rekrut jest zobowiązany do odbycia trzech sześciotygodniowych szkoleń z zakresu sztuki przetrwania w ekstremalnych warunkach. Pierwsze rozpoczyna się zaraz po zaliczeniu testów sprawności fizycznej i posługiwania się bronią, więc odbywa się w miejscu, gdzie przeprowadzane były testy. Kolejne ma miejsce w drugim z ośrodków szkoleniowych, a trzecie rozpoczyna się w bazie usytuowanej w Afryce Środkowej. Szkolenia składają się z dwudniowej części teoretycznej i konieczności samodzielnego przeżycia kolejnych czterdziestu. Rekruci nie mają prawa kontaktować się ze sobą, łączyć w grupy lub korzystać z pomocy osób trzecich. Muszą pozostać w wyznaczonym wcześniej obrębie kilkuset kilometrów kwadratowych, a wyjście poza określony obręb również oznacza niezaliczenie szkolenia. Możliwe są dwie próby w przypadku każdego z nich, a niezaliczenie drugiej oznacza automatyczną dyskwalifikację z dalszych etapów rekrutacji. Dopiero uzyskanie pozytywnego wyniku wszystkich testów i szkoleń prowadzi do podpisania umowy i rozpoczęcia współpracy z Organizacją.

Umowa może być dwu-, pięcio- lub dziesięcioletnia. Ostatni wariant zdarza się sporadycznie, najczęściej zaś zawierane są umowy pięcioletnie. Tę podpisuje się w dwóch egzemplarzach - po jednym dla każdej ze stron. Umowa zobowiązuje pracownika Organizacji do realizacji wszystkich jej punktów i bezwzględnego posłuszeństwa rozkazom. To również tutaj określone jest podstawowe wynagrodzenie i wszystkie zasady współpracy, włącznie ze zobowiązaniem dożywotniego zachowania tajemnicy. Wszyscy najemnicy pracujący dla Organizacji pozostają w pełnej gotowości przez cały okres trwania umowy. Nie mają prawa bez (rzadko udzielanego) pozwolenia wracać do swoich rodzin lub nawet opuszczać miasta, które zamieszkują po powrocie z misji. Już podstawowe wynagrodzenie jest satysfakcjonujące, ponieważ nawet ci z najniższymi wynikami testów kwalifikacyjnych zarabiają nawet do sześćdziesięciu tysięcy dolarów miesięcznie, co przy dzisiejszej inflacji odpowiada ok. dwudziestu pięciu tysiącom dwie dekady wcześniej. Każdy sukces misji wiąże się z premią o indywidualnie ustalanej wysokości, a ta sięgać może nawet pięciuset tysięcy przy wyjątkowo skomplikowanych sprawach. Wynagrodzenie przesyłane jest na indywidualne konto w banku, który z Organizacją wiążą utajnione umowy. Wszyscy najemnicy są zobowiązani upoważnić jedną osobę do odebrania pieniędzy zgromadzonych na konkretnym koncie w przypadku śmierci pracownika Organizacji. Osoby te dożywotnio nie mogą podpisać kontraktu z samą Organizacją.

Zasady

1. Najemnicy zobowiązani są do bezwzględnego posłuszeństwa Organizacji w czasie trwania umowy.

2. Zobowiązani są również do dożywotniego zachowania tajemnicy, nieujawniania faktu współpracy z Organizacją lub jakichkolwiek jej szczegółów.

3. Kontrakt obejmuje wszystkie działania, które są przedmiotem rozkazów, a ich jak najlepsze wykonanie w jak najkrótszym czasie jest obowiązkiem najemników.

4. Po wygaśnięciu umowy najemnicy są zobowiązani dokończyć wszystkie sprawy, które rozpoczęli do momentu wygaśnięcia umowy. Otrzymują za nie pełne wynagrodzenie. Nie otrzymują natomiast kolejnych zadań i rozkazów.

5. Realizacja kontraktu jest obowiązkiem najemnika, a niewywiązanie się z realizacji zadań (tj. samowolne przerwanie ich wykonywania, dezercja lub każda inna forma złamania rozkazu) skutkuje rozpoczęciem ścigania osoby lub grupy osób, i w efekcie prowadzi najpewniej do ich zlikwidowania.