BOHATEROWIE

Główna zasada jest jedna - kreatywność. W tak niespokojnych czasach najemnikiem mógł zostać praktycznie każdy, kto był dostatecznie sprawny fizycznie i zdrowy, żeby przebrnąć przez testy i szkolenia. Do wstąpienia w szeregi Organizacji mogły ich skłonić najróżniejsze motywacje i mogli wcześniej wykonywać zawody zupełnie niezwiązane z wojskiem. Oczywistością jest, że nie tworzymy postaci doskonałych, jednak z technologicznymi udoskonaleniami i wszelkiego typu eksperymentami można poszaleć, ponieważ szał tworzenia idealnych żołnierzy trwa już od kilkunastu lat, a ograniczeń w rozwoju niektórych gałęzi techniki praktycznie nie ma.

Wszyscy członkowie grupy biorą bezpośredni udział w walce, wszyscy muszą mieć ukończone szkolenia i zaliczone testy sprawnościowe. Te przeprowadza się przy każdym przedłużeniu kontraktu lub - w szczególnych przypadkach - co dwa lata. 

Stanowiska

Dowódca polowy - ZAWSZE z wojskowym doświadczeniem, ZAZWYCZAJ najstarszy z żołnierzy. Do jego zadań należy przede wszystkim kontakt z koordynatorem, organizacja pracy tej części grupy, za którą odpowiada i kierowanie nią podczas całej misji. Funkcja jest stała i nie zmienia się po sfinalizowaniu każdego zadania.

Dowódca techniczny - ZAWSZE z wykształceniem technicznym, ZAZWYCZAJ z najdłuższym doświadczeniem w ekipie technicznej, którą kieruje.

Żołnierze (P) - główna siła napędowa grupy. To właśnie oni bezpośrednio realizują większość zadań podczas misji i to oni narażają się najbardziej. Wbrew pozorom, nie muszą być to osoby z wykształceniem lub doświadczeniem wojskowym, wręcz przeciwnie - spora część nie miała do momentu podpisania kontraktu z Organizacją nic wspólnego z armią. 

Agenci wywiadu (P) - w tym przypadku są to zawsze agenci najróżniejszych służb, którzy z jakiegoś powodu zdecydowali się na współpracę z Organizacją. Najistotniejsze jest to, że rzadko zdarzają się w tej grupie ludzie, którzy bezpośrednio przed podpisaniem kontraktu odnosili spektakularne sukcesy we wszelakich agencjach wywiadowczych, ponieważ Organizacja podchodzi bardzo ostrożnie do rekrutacji tego typu pracowników.

Lekarze (T) - każda grupa dysponuje przynajmniej jednym, najczęściej z wojskowym doświadczeniem i którąś z chirurgicznych specjalizacji. Ze względu na trudności przy rekrutacji lekarzy i ogrom pracy do wykonania, Organizacja szczególnie dużo uwagi poświęca medykom. Kontrakty zawierane są jedynie na 5 lub 10 lat, a pierwsze dwa lata pracy to zawsze Wydział Medyczny (leczenie bardziej skomplikowanych przypadków, część teoretyczna, opracowanie nowych leków i sposobów leczenia) lub Techniczny (eksperymenty, udoskonalanie wyselekcjonowanych jednostek, projekty związane z połączeniem człowieka i maszyny), dopiero później Operacyjny.

Kierowcy (T) - bardzo rzadko są to zawodowi kierowcy. Rekrutację prowadzi się najczęściej podczas nielegalnych wyścigów.

Inżynierowie (T) - niekoniecznie muszą mieć techniczne wykształcenie. Wydział Rekrutacji wyszukuje również m.in. niespełnionych wynalazców, którzy nie są w stanie zarobić na swoich cudach techniki, i kieruje ich energię na pracę na rzecz Organizacji. Nie ma tu jednak miejsca dla szalonych naukowców, których nie da się kontrolować i którymi nie da się dowodzić. Takich zatrudnia się w Wydziale Technicznym.

Asystenci ekipy technicznej (T) - zazwyczaj są to bardzo młode osoby, które dopiero nabywają doświadczenia i otwierają sobie drogę do ewentualnego awansu. Wykształcenie jest tutaj najczęściej nieistotne.